Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ. ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΥΕΣ . ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ.


ΕΡΏΤΑΠΟΚΡΙΣΗ μονάχου Παϊσίου (κατά κόσμον Γρηγόρη) προς τον εαυτό του:






ΕΡΏΤΑΠΟΚΡΙΣΗ μονάχου Παϊσίου (κατά κόσμον Γρηγόρη) προς τον εαυτό του:



Σου στέρησα τίποτα, Γρηγόρη, όσο ήσουν μέσα στήν αμαρτία και στον κόσμο; 

’Όχι! Έ, τότε μην μου πειράζεις τον Παίσιο!

«ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2017» Αρχιμανδρίτης Ανδρέας Κονάνος (3η ομιλία)


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ: ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ


Αγιορείτικες Κουβέντες. ΤΑΜΠΑΚΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΙΕΡΕΥΣ 5


Χριστουγεννα 2017 (εόρτιοι ύμνοι) Παναγία Παντοβασίλισσα Ραφήνα


Οι αμαρτωλοί ζητούσαν να δουν και να ακούσουν τον Χριστό. Τους αρκούσε η όψη Του, τους γέμιζε γαλήνη· τους γέμιζε παράδεισο. ΠΑΤΗΡ ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ.


Intro to the Orthodox Medical Mission in Guatemala


Π. Διονύσιος Ταμπάκης - Παρουσίαση του βιβλίου του "Αγιορείτικες κουβέντες"


Πατήρ Πέτρος Χιρς: ΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΣΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ


Uncut Mountain Press is (Re)Launching! New Titles and Free Books!


Τίτλος τῆς ἐκπομπῆς: "ΠΕΙΡΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ". Τήν Κυριακή 17ην Δεκεμβρίου 2017, ὁ Μανώλης Μελινός συνομιλεῖ στήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίου Παύλου, μέ τόν σεπτόν Καθηγούμενόν της Γέροντα ΠΑΡΘΕΝΙΟΝ.





Ὁ θεολόγος συγγραφέας Mανώλης Mελινός διευθυντής τῆς Bιβλιοθήκης τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς ᾿Eκκλησίας τῆς ῾Eλλάδος, στήν συχνότητα τοῦ Pαδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ ‘’Πειραϊκή ᾿Eκκλησία 91,2 fm.
Κάθε ἀπόγευμα Κυριακῆς -πρό τοῦ ῾Εσπερινοῦ, ἀπό 17:00' ἕως 18:00'- σύν Θεῷ συνομιλεῖ μέ ῾Αγιορεῖτες Γέροντες καί ἄλλες ἱερές προσωπικότητες.
Τίτλος τῆς ἐκπομπῆς:
"ΠΕΙΡΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ".

Τήν Κυριακή 17ην Δεκεμβρίου 2017, ὁ Μανώλης Μελινός συνομιλεῖ στήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίου Παύλου, μέ τόν σεπτόν Καθηγούμενόν της Γέροντα ΠΑΡΘΕΝΙΟΝ.

Ο π. Χαρίτωνας Στην ορεινή όπου εδώ γεννήθηκε ο Τίμιος Πρόδρομος...


ΠΑΤΗ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ. ΒΗΘΛΕΕΜ.


Ο Χριστός αναπεσών...αναλύει ο π. Γεώργιος... εδώ στην Καπερναούμ!!!


Ο γέροντας Χρυσόστομος απο τον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη σοφές συμβουλές.


Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ. ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΊΝ. ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΗΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ



Κάθε Κυριακή.  Ώρα 07.00 - 09.15 Ορθρος. Θεία Λειτουργία. 

Πληροφορίες. 

6944676209

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΠΑΡΑΚΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ.


Ομιλία – Εισήγηση κ. Δημητρίου Νατσιού Θεολόγου και Δασκάλου



Ομιλία – Εισήγηση κ. Δημητρίου Νατσιού
Θεολόγου και Δασκάλου

Πανοσιολογιότατε, σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί εν Χριστώ αδερφοί.



Πριν εισέλθουν στην πατρίδα μας οι αναθυμιάσεις της χώρας των Γαδαρηνών της τωρινής Ευρώπης, οι δάσκαλοι δίδασκαν έχοντας ως πρότυπο τον Άη Δημήτρη.
Θα σας μεταφέρω στην Κύπρο, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ, για την απελευθέρωση, το ’21 της Κύπρου. Διαβάζω από ένα βιβλίο του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, ένα γεγονός, με ένα δάσκαλο και ένα μαθητή.


Ο δάσκαλος ήρθε, έφεραν το παιδάριον στο εντευκτήριο της φυλακής. Ο νέος είναι στη φυλακή. Και πηγαίνει ο δάσκαλος με τα χέρια σιδερωμένα ανάμεσα σε δυο δεσμοφύλακες, τον έναν Τούρκο, τον άλλον Άγγλο. Του έλυσαν τα χέρια. Ο δάσκαλος άπλωσε μπρος του τα χαρτιά. Του έδωσε μολύβι να γράψει. Περίμενε με την καρδιά γεμάτη λυγμούς να ξεμουδιάσουν τα χέρια του παιδιού. Το παιδί πήρε το μολύβι. Έγραψε. Έτσι, όπως τότε, που καθόταν ήσυχα – ήσυχα στο θρανίο του και ο ήλιος έμπαινε πρόσχαρος από τα μεγάλα παράθυρα. Κι ήταν Άνοιξη και τα χελιδόνια τιτίβιζαν και τα δέντρα θροούσαν απ’ όξω. Έγραψε. Τέλειωσε.


Ο δάσκαλος προχώρησε στην προφορική εξέταση. «Πρώτα τα νέα μας Ελληνικά», του είπε. Τον ρώτησε: «Ποιος είναι ο ποιητής, που πιο πολύ σου αρέσει;». Ο νεανίσκος αποκρίθηκε: «Ο Διονύσιος Σολωμός.». «Τί έγραψε ο Σολωμός;». «Τον ύμνον εις την ελευθερίαν.». «Μήπως θυμάσαι καμμιά στροφή;». «Μάλιστα.». Κι ο νεανίσκος άρχισε να απαγγέλνει μέσα στη φυλακή, ανάμεσα στους δεσμοφύλακες, που εκπροσωπούσαν τους παλιούς και τους νέους τυράννους, με καθάρια και αποφασιστική φωνή:

Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη,
των Ελλήνων τα ιερά
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!



Αδερφοί, αυτά τα μυρίπνοα λόγια, οφείλουμε όλοι μας να συλλαβίζουμε. Μες τα σπίτια οι γονείς. Μες τις αίθουσες οι δάσκαλοι. Ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ως Έλληνες χρωστάμε την λευτεριά μας σε κόκκαλα. Σε λείψανα Αγίων και σε οστά Ηρώων.


Το γένος μας έχει δυο εικονοστάσια. Στο πρώτο, το εικονοστάσι της πίστεως, το στολίζουμε με τις εικόνες των Αγίων. Με τα παλικάρια του Χριστού. Σαν τον Άη Δημήτρη, τον Μυροβλύτη, που σήμερα μας φιλοξενεί στο σπίτι του. Στο δεύτερο, το εικονοστάσι της πατρίδας, αυτό το κοσμούμε με τις ζωγραφιές των Ηρώων. Σαν τον Θοδωρή Κολοκοτρώνη, τον ελευθερωτή μας. Η σημαία μας αυτά τα δύο εικονοστάσια συμβολίζει. Γιατί η λέξη «σημαία» παράγεται από τη λέξη «σήμα», που σημαίνει μεταξύ άλλων και «τάφος» και «μνημείον». «Δημόσιο σήμα» θα πει ο Θουκιδίδης, το κοιμητήριο των αρχαίων ηρώων. Ο Σταυρός της σημαίας μας και οι εννιά λωρίδες της, το «Ελευθερία ή Θάνατος» είναι η πραγματική Ελλάδα. Αυτά τα δύο, τα πολυτίμητα και βαρικά, που θα ‘λεγε ο πατριδοφύλακας Στρατηγός Μακρυγιάννης, πολεμούν εις οδός σήμερα οι Εκκλησιομάχοι, εθνομηδενιστές που δυστυχώς ορίζουν και τις τύχες του κρισιμότερου υπουργείου. Του υπουργείου που κάποτε διακονούσε την παιδεία του γένους μας και τώρα μαγαρίζει όσια και ιερά.


Αδερφοί, η οικονομία του Θεού και το αίμα των Νεομαρτύρων και των Καραϊσκάκηδων μας απελευθέρωσαν και η οικονομία των τωρινών νενέκων μάς σπρώχνει πάλι σε νέες Τουρκοκρατίες και βροντοκρατίες. Γι’ αυτό κατήργησαν και τον Εθνικό Ύμνο και την έπαρση της σημαίας, που ψάλλαμε μια φορά το μήνα απ’ τα δημοτικά σχολεία. Γι’ αυτό καθιερώνουνε βδομάδες διδασκαλίας θεμάτων, που αισχρών εστί και λέγει. Γι’ αυτό εισάγουν τη βία θρησκευτικών, με τα οποία θα ξεβαπτίσουν και ξεμυρώσουν τα παιδιά μας. Και πολύ καλά κάνουν οι γονείς και τα επιστρέφουν ως απαράδεκτα. Πράξη που συνιστά ταυτόχρονα και ομολογία πίστεως και αντίστασης στην επέλαση της αθεΐας στο σύγχρονο παιδομάζωμα. Είναι ώρα, όμως, κι εμείς, οι δάσκαλοι, όσοι αγαπάμε τον Χριστό, αγαπάμε και την πατρίδα μας, να βροντοφωνάξουμε, αυτό με το οποίο το έθνος μας πορεύεται και μεγαλουργεί στους αιώνες, το «ΟΧΙ». Όχι, δεν υπακούουμε στα άθεα γράμματα. Όχι, στους ύπουλους ξεθεμελιωτές της εθνικής μας παιδείας. Τα παιδιά μας, αδερφοί, δεν θέλουν τις ξινισμένες Φράγκικες τροφές και τις θρησκείες – ειδωλολατρίες των ανθρώπων. Ψυχή και Χριστό, όπως μας κανοναρχεί ο Άγιος Κοσμάς.


Πήγαν κάποιοι και είπαν στον απροσκύνητο κλεφταρματωλό του Μεσολογγίου, τον Δημήτρη Μακρή, ότι τον θέλει ο βασιλιάς Όθωνας για υπασπιστή του. Του λέει: «Δεν ξέρω εγώ να τσακάω τη μέση μου.». Αυτή πρέπει να είναι η απάντησή μας. Δεν ξέρουμε, εμείς, οι Ρωμηοί, να τσακάμε τη μέση μας. Μόνο τον Τριαδικό Θεό προσκυνούμε. Ο Ρωμηός δεν γονατίζει σε εφήμερες εξουσίες και παραεξουσίες και ιδίως στις τωρινές άθλιες μετριότητες.


Και αδερφοί, και απευθύνομαι στους δασκάλους, στους συναδέλφους μου, δεν φοβόμαστε. Ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας αλλά δυνάμεως. Δεν καταγόμαστε από νενέκους. Καταγόμαστε από τα παλικάρια της πίστης. Σαν τον Άη Δημήτρη και σαν τον Άη Γιώργη και από τα παλικάρια της πατρίδας μας, όπως είναι οι Καραϊσκάκηδες, όπως είναι οι Μελάδες, όπως είναι ο Αυξεντίου, ο Γρηγόρης. Διδάσκουμε τα τιμαλφή της πίστεώς μας και του γένους μας. Θα μιλήσουμε, θα ενεργήσουμε και ό,τι θέλουν ας μας κάνουν. Την πατρίδα μας από το αυτί θα την πιάσουμε και θα τη σώσουμε θέλει δε θέλει.


Και να κλείσω με κάτι που διάβασα και μου άρεσε. Είναι από ένα σύγχρονο γέροντα του Αγίου Όρους. Εκεί εκοιμήθη. Ο οποίος άκουσε μια μάνα να λέει: «Άκουσε, κόρη μου, εγώ σα μεγαλύτερη θα πεθάνω και οι μέρες που έρχονται είναι πολύ δύσκολες. Μπορεί να έρθει μια περίοδος, όπως τότε στους Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης και να χαθούνε οι Γραφές και τα Ευαγγέλια. Αν, λοιπόν, έρθει μία περίοδος τέτοια…», της λέει, «…και δεις ότι δεν υπάρχει το Ευαγγέλιο κι έτσι δεν θα ξέρετε τι να κάνετε, τότε να κοιτάς τι κάνει ο κόσμος κι εσύ να κάνεις το αντίθετο και αυτό θα είναι το Ευαγγέλιο.».



Ευχαριστώ πολύ.

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΕ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΝΑ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ...




Και να κλείσω με κάτι που διάβασα και μου άρεσε. Είναι από ένα σύγχρονο γέροντα του Αγίου Όρους. Εκεί εκοιμήθη. Ο οποίος άκουσε μια μάνα να λέει: «Άκουσε, κόρη μου, εγώ σα μεγαλύτερη θα πεθάνω και οι μέρες που έρχονται είναι πολύ δύσκολες. Μπορεί να έρθει μια περίοδος, όπως τότε στους Εβραίους της Παλαιάς Διαθήκης και να χαθούνε οι Γραφές και τα Ευαγγέλια. Αν, λοιπόν, έρθει μία περίοδος τέτοια…», της λέει, «…και δεις ότι δεν υπάρχει το Ευαγγέλιο κι έτσι δεν θα ξέρετε τι να κάνετε, τότε να κοιτάς τι κάνει ο κόσμος κι εσύ να κάνεις το αντίθετο και αυτό θα είναι το Ευαγγέλιο.».

Από αναρχικός φοιτητής να γίνω άναρχος κατά χάριν θεός - μ. Νεοφύτου Γρηγοριάτη







μ.  Νεοφύτου Γρηγοριάτη

Ελλογιμώτατοι εν Χριστώ αδελφοί
Άγγελε Τσιαλίδη και Αικατερίνη Τσιαλίδη-Δημοσθένους, ευλογείτε. Σας χαιρετώ με χριστιανική χαρά, χαρμολύπη και αγάπη.

Τώρα που γιορτάζουν οι άγιοι Αθωνίτες Πατέρες, εύχομαι να σας οδηγούν, φωτίζουν, σκεπάζουν και στηρίζουν σε όλη σας τη ζωή πάντοτε, καλή σταδιοδρομία, καλή φώτιση, καλή αποκατάσταση, καλές υπομονές στις δυσκολίες της καθημερινής ζωής και με το καλό να μπείτε(εισέλθετε) στον Παράδεισο, που είναι ο Χριστός μας.
Ζητώ συγγνώμη που επήρα το θάρρος να σας γράψω μια επιστολή. Στην αρχή εδίσταζα. Έλεγα μέσα μου: Μην θέλεις να ενοχλείς τον Άγγελο και την Αικατερίνη,  είναι ελεύθερες προσωπικότητες, είναι μορφωμένοι, και κατά Θεόν και κατά κόσμον, ο Άγγελος ετελείωσε την σχολή Ικάρων και η Αικατερίνη επήρε πτυχίο παιδαγωγικής θεολογίας(μεταπτυχιακό), είναι ανεξάρτητοι πνευματικά και έχουν πλέον καθορίσει το πρόγραμμα και την πορεία της ζωής τους.
Μετά όμως από ωριμώτερη σκέψη, έλεγα: Δεν θα στερήσω την ελευθερία και την ανεξαρτησία του Αγγέλου και της Αικατερίνης, αν τους γράψω μερικές σκέψεις μου, που είναι καταστάλαγμα εμπειρίας, προϊόν μελέτης και θείου πόθου, για να σωθούν δύο ψυχές ακόμη, αν το θελήσουν μόνοι τους. Λέγει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας, ο Χαμαετός, Θεσσαλονικεύς λειτουργιολόγος του 14 αιώνος μετά Χριστόν, «ότι αν αφαιρέσεις το αυτεξούσιον από τον άνθρωπο, την ελευθερία του, παύει να είναι άνθρωπος, γίνεται χειρότερος από ζώο». Ο Άγιος Τριαδικός Θεός της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι ο μοναδικός θεός, ο οποίος σέβεται και ποτέ δεν κατήργησε την ελευθερία οποιουδήποτε ανθρώπου. Έτσι  και εγώ, με αυτά που σας γράφω δεν θέλω να σας στερήσω την ελευθερία σας και την ανεξαρτησία σας. Απλώς καταθέτω ενώπιόν σας μια άλλη πνευματική μαρτυρία και διάσταση ζωής, που τυχόν δεν είχατε την ευκαιρία μέχρι τώρα να γνωρίσετε, ή δεν σας εμίλησε κανείς γι’ αυτήν.
Αρχίζω λοιπόν, αν θέλετε και εσείς: την δεκαετία 1970-1980 στην Γερμανία εδρούσαν οι αναρχικές ομάδες, αντάρτες πόλεων Μπάαντερ – Μάϊνχοφ. Η ιδεολογία των αναρχικών αυτών, ήταν μια διαμαρτυρία εναντίον του ορθολογισμού, της νοησιαρχίας, του στείρου ηθικισμού και φαρισαϊκής υποκρισίας του Δυτικού Πολιτισμού και φιλοσοφίας. Φυσικά και ο τρόπος, που εδιάλεξαν να αλλάξουν τον κόσμο και την κοινωνία, βάζοντας βόμβες και σκοτώνοντας ανθρώπους, δεν ήταν ο σωστός. Έλεγαν  το εξής: Πρέπει να κάνουμε διαρκή επανάσταση κοινωνική, προσωπική, πολιτική και να ανατρέψουμε όλα τα κατεστημένα, που είναι άδικα και εκμεταλλεύονται τους τους ανθρώπους, ιδίως τους φτωχούς, τους αδυνάτους, τους ασθενείς, τους περιθωριακούς, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Όταν η επανάστασή μας επιτύχη και γίνη κατεστημένο, ως εξουσία πλέον, να στερήση την ελευθερία και την ανεξαρτησία των ανθρώπων, πρέπει να το καταργήσουμε και αυτό, κάνοντας νέα επανάσταση.
Έτσι λοιπόν, αν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, πρέπει να είμαστε αναρχικοί και συνεχείς επαναστάτες.
Αυτή η ιδεολογία μου εκέντρισε το ενδιαφέρον, όταν ήμουνα φοιτητής της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών το 1974 – 1978. Είναι αλήθεια ότι συμπάθησα την ιδεολογία αυτή κατ’ αρχήν. Μόνο που απέρριψα την μέθοδο επιβολής της στον κόσμο, δηλαδή την ένοπλη βία. Διότι όπως λέγει το Ευαγγέλιο η βία φέρνει βία, το μίσος προκαλεί πιο πολύ μίσος, το μαχαίρι του φόνου φέρνει άλλο μαχαίρι εκδικήσεως. Διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη τα εξής:
«Τότε λέγει αυτώ ο Ιησούς: απόστρεψόν σου την μάχαιραν εις τον τόπον αυτής· πάντες γαρ οι λαβόντες  μάχαιραν εν μάχαιρα αποχθανούνται» δηλαδή, «όταν οι Ιουδαίοι με επικεφαλής προδότη Ιούδα επήγαν για να συλλάβουν τον Χριστό την νύχτα ο απόστολος Πέτρος ετράβηξε το μαχαίρι του και έκοψε το δεξί αυτί τού δούλου Μάλχου, υπερασπιζόμενος τον διδάσκαλό του. Ο Χριστός όμως επήρε το αυτί και το ξανακόλλησε στη θέση του. Και λέγει στον Πέτρο: Βάλε πίσω το μαχαίρι σου στη θέση του· διότι όλοι όσοι παίρνουν μαχαίρι, τραβούν μαχαίρι για να σκοτώσουν, με μαχαίρι θα θανατωθούν.» (Ματθαίου 26, 52). – Αρχιμανδρίτη Τιμοθέου Κιλίφη, Τα τέσσερα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων, κείμενο – μετάφραση – σχόλια, Τόμος Α’, Αθήνα Ιανουάριος 1999, σελ. 177).
Επίσης ο Απόστολος Παύλος λέγει: «Εάν ουν πεινά ο εχθρός σου ψώμισε αυτόν, εα΄ν διψά πότιζε αυτόν· τούτο γαρ ποιών άνθρακας πυρός σωρεύσεις επί την κεφαλήν αυτού. Μη νικώ υπό τού κακού, αλλά νίκα εν τω αγαθώ το κακόν.». Δηλαδή, «Λοιπόν, εάν πεινάη ο εχθρός σου, δώσε του ψωμί· όταν διψάη, πότισέ τον· διότι εάν το κάνης αυτό, αναμμένα κάρβουνα θα σωριάσης επάνω στο κεφάλι του. Μη νικιέσαι από το κακό, αλλά νίκα το κακό με το καλό. Όταν ανταποδίδης κακό στο κακό, σε έχει νικήσει το κακό. Νίκα το κακό με το καλό, αυτό είναι το όπλο του αληθινού χριστιανού, μαλάκωνε το κακό, άλλαξε την βλάβη σε ευεργεσία, το μίσος σε αγάπη. Με αγάπη, με ειρήνη εξαφάνισε την έχθρα. Αυτό είναι πραγματική νίκη. Ο δρόμος του Θεού.».
( Αρχιμ. Τιμοθέου Κιλίφη, Επιστολές Παύλου και επτά καθολικές, κείμενο-μετάφραση-σχόλια, Τόμος Β’, Αθήνα Ιανουάριος 2000, σελ.132. – Ρωμαίους 12, 20, 21).
Νομίζω ότι είναι ανώτερη η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης, από την ειδεολογία των Γερμανών αναρχικών. Δεν χρειάζονται τα πολλά σχόλια. Τα κείμενα είναι απλά και κατανοητά από όλους μας.
Όμως, ελλογιμώτατοι εν Χριστώ αδελφοί  Άγγελε και Αικατερίνη, θα σας αναφέρω και την γνώμη των δύο μεγάλων Αγίων Πατέρων της ορθόδοξης εκκλησίας, θεολόγων Μαξίμου του Ομολογητού και Γρηγορίου Παλαμά του Αγιορείτου:
Ο Θεός Πατήρ, η αρχή και πηγή της μιάς  Θεότητος, είναι άναρχος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, γεννάται αϊδίως από τον Πατέρα και είναι συνάναρχον και συναϊδιον με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Το κύριο γνώρισμα των Τριών προσώπων του ενός Θεού είναι το ομοούσιον, έχουν την ίδια ουσία και ενέργεια.
Εμείς αντιλαμβανόμαστε όλα αυτά από τις ενέργειες του θεού πού φθάνουν σε μας ως ελευθερία και αγάπη. Κατά κάποιον τρόπον, μπορούμε να ονομάσουμε τον Θεόν αλλοιώς ως προσωποποίηση της ελευθερίας και της αγάπης.
            (Υπάρχει δηλαδή η άκτιστη, αδημιούργητη, αθάνατη, αΐδιος (που δεν έχει αρχή ούτε τέλος). άναρχη, άπειρη και ατελεύτητη (ατελείωτη) κατά φύσιν ελευθερία του Τριαδικού Θεού από την μια και από την άλλη η κτιστή, δημιουργημένη, αρχουμένη, πεπερασμένη, αιώνιος (πού έχει αρχή, αλλά δεν έχει τέλος), αθάνατη κατά χάρη ελευθερία του ανθρώπου, ως κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού πλασμένου. Όταν λοιπόν η θεϊκή κατά φύσιν ελευθερία του Θεού ενώθηκε ελεύθερα, αβίαστα, αγαπητικά με την ανθρώπινη κατά χάριν ελευθερία εν τη μήτρα της Αειπαρθένου Θεοτόκου Μαρίας μετά την συγκατάθεση της (ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου, δηλαδή, απάντηση ή μήνυμα ότι θα γεννήση τον Θεάνθρωπο : Ορίστε, η δούλη Κυρίου, ας γίνη σε μένα, όπως το είπες. – Λουκά 1, 38), ενανθρώπησε ο Θεός Λόγος, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Έτσι η ανθρώπινη ελευθερία έγινε άναρχη, άπειρη και ατελεύτητη κατά χάριν ελευθερία, αφού ενώθηκε με την άκτιστη, άναρχη, άπειρη, ατελεύτητη κατά φύσιν ελευθερία του Τριαδικού Θεού.
Επίσης ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής λέγει το εξής, που συνοψίζει τα πιο πάνω λεχθέντα:  Ο άνθρωπος μπορεί να γίνη ότι είναι ο Θεός, πλην της κατ΄ ουσίαν ταυτότητος».
Από όσα είπαμε ως τώρα βγαίνουν τα εξής συμπεράσματα: Ο οποιοσδήποτε αναρχικός άνθρωπος αγωνίζεται να καταργήση  όλες τις εξουσίες ,τα κράτη, τα σύνορα, τις δουλείες, τις αρχές, πλην της αρχής και εξουσίες του εγωισμού και της φιλαυτίας του εαυτού του. Επίσης δεν τον ενδιαφέρει η προοπτική της αιωνιότητας, αλλά αγωνίζεται μόνο για την ύλη, τον κόσμο, το φυσικό περιβάλλον, χωρίς  να ανοίγεται ελεύθερα και αγαπητικά στον Τριαδικό Θεό της Ορθοδοξίας, που είναι άναρχος κατά φύσιν και όχι αναρχικός εγωϊστής αυτοδικαιωμένος, λογικοκρατούμενος, εγκλωβισμένος στην  ύλη, στον κόσμο, στο φυσικό περιβάλλον και δεν βλέπει την τηλεόραση των αγίων που σου δίνει η κάθαρση από τα πάθη , η απόκτηση των αγίων αρετών, ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος, η αποκάλυψη των σκοπών που η δημιουργία έγινε και προς τα που πάει και με ποιόν πρέπει να ενωθή για να ολοκληρωθή. Τέλος η τηλεόραση των αγίων σού δίδει την θεία έλλαμψη, την θέωση, την ένωση με την θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που είναι θέα, όραση του θείου άκτιστιυ φωτός, οπότε ο άνθρωπος γίνεται όλος φως, όλος ένας οφθαλμός, όλος μια πνευματική εν Χριστώ αίσθησις (άγιος Ισαάκ ο Σύρος). 
Οσα σας έγραψα, Αγγελε και Αικατερίνη, δεν είναι δικά μου επινοήματα, αλλά είναι θείες εμπειρίες και πνευματικές καταστάσεις των αγίων της Ορθοδοξίας, τούς οποίους προσπαθώ ταπεινώς να ακολουθώ. Γι’ αυτό και έγινα Αγιορείτης μοναχός: Από αναρχικός φοιτητής να γίνω άναρχος κατά χάριν θεός, όπως είναι ο θεός μας, πλην της κατ’ ουσίαν ταυτότητος, με τον τρόπο που προανέφερα. 
Αυτά είχα να σας γράψω. Συγχωρέστε την πολυλογία μου και τα δυσνόητα που σας έγραψα. Προσπάθησα να απλοποιήσω την Ορθόδιξη Θεολογία περί αναρχικών και Ανάρχου Θεού όσο μπορούσα. Δεν ξέρω αν τα εκατάλαβες. Πάντως αν θέλετε να ασχοληθήτε με αυτά που σας γράφω, σας προτείνω να διαβάσετε τα κείμενα των Αγίων Μαξίμου του Ομολογητού και Γρηγορίου Παλαμά, σειρά Ελληνες πατέρες της εκκλησίας, εκδόσεις «Γρηγόριος  Παλαμάς» βιβλιοπωλείον «Το Βυζάντιον», του Ελευθερίου Μερετάκη, Θεσσαλονίκη-Ελλάς, οδός Μενελάου 3, Θεσσαλονίκη, τηλ. 030-2310-283880.
Έχετε ευχές και ευλογίες από τους Γρηγοριάτες Πατέρες, Γέροντα παπα- Χριστοφόρπ (Καραβάς Κερύνειας), παπα-Βαρνάβας (Μύρτου Κερύνειας). Νεόφυτο μοναχό (Παλλουριώτισσα Λευκωσίας), Δαμιανό μοναχό (Αγγλοκύπριο από Καλογραία Κερύνειας), π. Βασίλειο μοναχό 9Ξυλοτύμπου Λάρνακος) και Κυριακό μοναχό (Σωτήρα Αμμοχώστου).
Σας μνημονεύω δύο φορές την ημέρα: στην καθημερινή Θεία Λειτουργία και στην προσωπική προσευχή μου στο κελλί – δωμάτιό μου. Να είστε πάντα καλά, Άγγελε και Αικατερίνη, καλό χειμώνα, υγεία πνευματική και σωματική να έχετε.
            Ευλογείται. Αν θέλετε κάποια διευκρίνηση ή σχόλιο από εμένα για όσα γράφω, Μη διστάσετε να μου γράψετε. Αν ντρέπεστε να μου γράψετε, τότε να συνδεθείτε  πνευματικά με τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο Βατοπεδινό ή τον πρωτοπρεσβύτερο παπα-Χρήστο Αναξαγόρου (ναός Αγίου Νικολάου Λεμεσού- παλαιό κοιμητήριο της Λεμεσού) ή τον Άγιο Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού Μητροπόλεως Λεμεσού κ. Παΐσιο. Γειά σας

            Με εκτίμηση σας χαιρετώ εν Χριστώ, ο ελάχιστος μοναχός Νεόφυτος Γρηγοριάτης.

Ημερίδα: Ο άνθρωπος του Θεού εις μνήμην Μητροπολίτου Σιατίστης Αντωνίου (live) στις 22-5-2017


Νεόφυτος μοναχός Γρηγοριάτης Οι περί θεολογίας αναφορές του Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου




Νεόφυτος μοναχός Γρηγοριάτης

Οι περί θεολογίας αναφορές του Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου

            Ο μακαριστός πατήρ Γεώργιος Φλωρόφσκυ, που είναι ο μέγιστος θεολόγος τού (20ου) εικοστού αιώνος μετά Χριστόν, είπε κάποτε τα εξής τρία:
            «Πρώτον: Σήμερα δεν έχουμε απλώς κρίση θεολογίας, αλλά πρωτίστως έχουμε κρίση πίστεως.».
            «Δεύτερον: Αν δεν ανέβω στο ιερό βήμα να τελέσω την Θεία Λειτουργία, δεν ανεβαίνω στο καθηγητικό βήμα για να διδάξω ή να κηρύξω.».
            «Τρίτον: Πνευματικά είμαστε όλοι Έλληνες.».
            Τα τρία αυτά αποφθέγματα είναι πατερικώτατα, ορθοδοξώτατα, Ελληνικώτατα. Εκφράζουν εν ολίγοι τα αδιέξοδα, πνευματικά και θεολογικά, στα οποία περιήλθε όλος ο σύγχρονος κόσμος, αλλά δίδουν και τη λύση των αδιεξόδων αυτών: Η Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία και η Ελληνορθόδοξη Παράδοση, Ζωή, Πολιτισμός, Θεολογία και Πνευματικότητα.
            Στα ίχνη, λοιπόν, των αγίων Πατέρων, παλαιών και νέων, όπως είναι οι σύγχρονοί μας ορθόδοξοι θεολόγοι πατήρ Γεώργιος Φλωρόφσκυ, πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, πατήρ Δημήτριος Στανιλοάε, Μητροπολίτης Ναυπάκτου πατήρ Ιερόθεος Βλάχος, πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης, πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, πατήρ Γεώργιος Καψάνης, Κωνσταντίνος Μουρατίδης, Γεώργιος Μαντζαρίδης και Παναγιώτης Νέλλας, ας βαδίσουμε και εμείς ταπεινά, υπάκουα, με πνεύμα μαθητείας, αφανείας, αδοξίας, αφιλαργυρίας, αφιλοδοξίας και αφιληδονίας.
            Θα θέλαμε στην παρούσα αναφορά να φανερώσουμε, δείξουμε εκείνα τα χωρία από το βιβλίο του Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου, η Κλίμακα, τα οποία αναφέρονται στην υπόθεση «θεολογία». Διότι ανα δεν επιστρέψουμε δημιουργικά, όχι στατικά και μουμιοποιημένα, στην Ορθόδοξη Θεολογία των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, δεν πρόκειται να εξέλθουμε νικητές στον αγώνα μας κατά του διαβόλου και των οργάνων του. Ο διάβολος πάντοτε, ιδιαιτέρως όμως σήμερα, πολεμάει την Ορθόδοξη Εκκλησία και το ανθρώπινο γένος και με αιρετικές θέσεις θεολογικές, διαστρεβλώνοντας ακόμη και τα πατερικά κείμενα. Το αποτέλεσμα είναι ότι κατοχυρώνονται η λήθη, η άγνοια και η ραθυμία μας, η φιλοδοξία, η φιλαργυρία και η φιληδονία μας με πατερικά κείμενα!
            Ας δούμε, λοιπόν, τι λέγει περί θεολογίας ο Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης, τον οποίον παρακαλούμε ταπεινώς να μας φωτίζει πάντοτε να ορθοτομούμε τον λόγο της αληθείας:
1.                «Δεν θα κατηγορηθούμε, αγαπητοί μου, δεν θα κατηγορηθούμε την ώρα του θανάτου μας, διότι δεν εθαυματουργήσαμε ή διότι δεν εθεολογήσαμε ή διότι δεν εγίναμε θεωρητικοί. Οπωσδήποτε όμως θα δώσουμε λόγο στον Θεό, διότι δεν επενθήσαμε συνεχώς.».
(Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, Κλίμαξ, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 1978, Λόγος Ζ’, περί χαροποιού πένθους, σελ. 155 – 156).
Σχόλιο: Επομένως, απαραίτητη προϋπόθεση για να θεολογεί κάποιος Ορθοδόξως και Ανατολικώς, είναι το χαροποιόν πένθος, χωρίς το οποίον, πρόσωπον Θεού δεν πρόκειται να δούμε. Άλλωστε η κάθαρση των παθών, ο φωτισμός και η θεία έλλαμψη, που είναι τα τρία στάδια της θεώσεως, δε γίνονται κατορθωτά, χωρίς το χαροποιόν πένθος.
2.                «Ο βυθός των δογμάτων είναι βαθύς και ο νους του ησυχαστού πηδά και βυθίζεται σ’ αυτά, όχι χωρίς κίνδυνο. Είναι επικίνδυνο να κολυμπά κανείς με τα ρούχα του· ομοίως και το να εγγίζει την θεολογία, ενώ έχει πάθη..».
(Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου, Κλίμαξ, ένθα ανωτέρω, Λόγος ΚΖ’, περί ησυχίας, σελ. 336).
Σχόλιο: Ο φιλόσοφος και θεολόγος κύριος Χρήστος Γιανναράς «εκολύμπησε με τα ρούχα του στα βαθειά νερά και πνίγηκε», διότι χωρίς να έχει απαλλαγεί από τα πάθη, ετόλμησε να βυθισθεί, μέσα στο βυθό των δογμάτων με εγωιστική έπαρση, διανοουμενίστικη νοησιαρχία, ορθολογισμό και ακαδημαϊκή επιστημοσύνη. Ας προσέξουμε και εμείς λοιπόν, να μην πάθουμε τα ίδια.
3.                «Η αύξησις του φόβου είναι αρχή της αγάπης. Και το τέλος της αγνείας είναι προϋπόθεσις της θεολογίας. Εκείνος που ένωσε τελείως τις αισθήσεις του με τον Θεό, μυσταγωγείται στη θεολογία από τον ίδιο τον Θεό. Εάν όμως, οι αισθήσεις δεν έχουν ενωθεί με τον Θεόν, είναι δύσκολο και επικίνδυνο να θεολογεί κανείς.
Ο ενυπόστατος Λόγος του Θεού Πατρός σε εκείνον που θα κατοικήσει, θα χαρίσει τελεία αγνότητα και καθαρότητα νεκρώνοντας τον θάνατο(δηλαδή τα πάθη που νεκρώνουν την ψυχή). Μετά από την νέκρωση αυτή, ο μαθητής του Χριστού φωτίζεται και γίνεται γνώστης της θεολογίας. Ο αγνός γνωρίζει τον Αγνόν, εφ’ όσον «ο Λόγος Κυρίου, δηλαδή ο Υιός του Κυρίου και Θεού, αγνός εστί διαμένων εις αιώνα αιώνος.» (Πρβλ. Ψαλμοί ια’ 7, ιη’ 10). Και όποιος δεν εγνώρισε κατ’ αυτόν τον τρόπον τον Θεό, ομιλεί περί Θεού «στατιστικώς».
(Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου, Κλίμαξ, ένθα ανωτέρω, Λόγος Λ’, περί αγάπης, ελπίδος και πίστεως, σελ. 376 – 377).
4.                «Υπάρχουν μερικοί ακάθαρτοι δαίμονες, που μόλις αρχίσει κάποιος την μελέτη τής Αγίας Γραφής, του αποκαλύπτουν την ερμηνεία της. Τούτο ιδιαίτερα αγαπούν να το κάνουν σε καρδιές κενοδόξων ανθρώπων και μάλιστα μορφωμένων ανθρώπων με την κατά κόσμον παιδεία. Και αποσκοπούν να τους ρίξουν σε αιρέσεις και βλάσφημες ιδέες απατώντας τους σιγά-σιγά. Θα αντιληφθούμε καλώς τη δαιμονική αυτή θεολογία ή καλύτερα βαττολογία (φλυαρία) από την ταραχή και ακατάστατη και άτακτη ευχαρίστηση που δημιουργείται στην ψυχή την ώρα της εξηγήσεως»..
(Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου, Κλίμαξ, ένθα ανωτέρω, Λόγος ΚΣΤ’, περί διακρίσεως – Β’, σελ. 316).
Σχόλιο: Το απόσπασμα αυτό ταιριάζει στους προτεστάντες, στους καθολικούς και ιδίως στους πεντηκοστιανούς. Διότι ορισμένες αντιλήψεις που διατυπώνουν είναι ορθές, όχι όλες (στην πλειοψηφία τους οι αντιλήψεις τους είναι αιρετικές. Αναμειγνύουν την αίρεση με την αλήθεια για να ξεγελάσουν τους ανθρώπους, ιδίως τους χριστιανούς), όμως τί συμβαίνει; Υπερήφανοι κατά καρδίαν, επειδή κατάφεραν να δώσουν μία σωστή ερμηνεία, λόγω κοσμικής, ακόμη και ακαδημαϊκής επιστημονικής θεολογικής παιδείας, πιστεύουν ότι είναι μεγάλοι πατέρες και θεολόγοι της Εκκλησίας. Η θεολογία τους όμως, όπως λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, είναι δαιμονική και προκαλεί ταραχή και αταξία. Πιστεύουμε ότι προκαλεί τους αναγνώστες και ακροατές αυτής της θεολογίας να γίνουν άθεοι, ειδωλολάτρες, αιρετικοί. Τέτοια δεν είναι η θεολογία που διδάσκεται σχεδόν σε όλες τις Θεολογικές Σχολές Πανεπιστημιακού επιπέδου σε όλο τον κόσμο, ορθόδοξο και μη ορθόδοξο;
            Το συμπέρασμα αυτού του σύντομου άρθρου περί θεολογίας είναι ότι: «Πραγματική, λοιπόν, θεολογία είναι η αυτοαποκάλυψις του Θεού, η οποία αυτοαποκάλυψις είναι και αποκάλυψις της κοινωνίας και της ενότητος εν πληρότητι, που έχουν τα πρόσωπα ταύτα.
            Όταν λέμε για κάποιον άνθρωπο ότι είναι θεολόγος, θα πρέπει εν τω θεολόγω να αυτοαποκαλύπτει ο Θεός τον εαυτό Του ή ο θεολόγος να αποκαλύπτει τον Θεόν, έσωθεν βγάζοντς κάτι που του το δίνει ο ίδιος ο Θεός….
            … Ο ίδιος ο προσευχόμενος, όπως η προσευχή του, είναι θεολόγος (Πρβλ. Νείλου ασκητού, περί προσευχής αρ. 61, φιλοκαλία, τόμος Α’, σελ. 182). Και αυτή η λατρεία μας τί άλλο δείχνει παρά τον Θεόν, ένα όντα μαζί με όλα Του το ποίμνιο, το οποίο δεν καταργεί την ενότητά του, αν και το ποίμνιο αυτό ολόκληρο ενσωματώνεται μέσα εις Εκείνον.
Επομένως, η Θεολογία είναι μία βίωσις του Θεού, είναι μία χώρησις μέσα μας, μία εσωτερική γνώσις των σπλάχνων μου, του πνεύματός μου, γνώσις της Τριαδικής Μονάδος, την οποίαν μαρτυρώ…
            (Αρχιμ. Αιμιλιανού, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, Κατηχήσεις και Λόγοι αρ. 2, Ζωή εν Πνεύματι, Λόγος περί Θεολογίας και βιώματος, εκδ. Ορμύλια 1998, σελ. 305 – 306, 310).
            «Ει θεολόγος ει, αληθώς προσεύξη· ει αληθώς προσεύξη, θεολόγος ει».

            (Εάν είσαι θεολόγος, να προσεύχεσαι αληθινά· εάν αληθινά προσεύχεσαι, είσαι θεολόγος) Άγιος Νείλος ασκητής, περί προσευχής.

Υπέροχη ομιλία του κ.Κρουσταλάκη για τον Όσιο Πορφύριο, που έγινε στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης


Υπέροχη ομιλία της κ.Αθηνάς Σιδέρη για τον Όσιο Πορφύριο, που έγινε στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης


ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΊΝΑΙ ΤΑ ΓΥΑΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΜΥΩΠΙΑ ΜΑΣ.

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΗ:ΤΑ ΌΠΛΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΏΝ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΚΌΜΗ.

ΕΛΕΓΕ ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ. ΝΑ ΠΡΟ-ΝΟΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΣΚΈΦΤΕΣΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΌΛΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΝΟΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΊΝΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΟΥ.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. ΠΟΣΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΆΔΕΣ ΛΈΞΕΙΣ ΑΡΘΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!! ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΧΙΛΙΆΔΕΣ. ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ : ΟΠΩΣ ΤΟ ΣΊΔΕΡΟ ΟΤΑΝ ΕΝΩΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΙΑΣΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΌΤΑΝ ΕΝΩΘΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. ΚΑΛΎΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑ ΣΚΕΠΤΌΜΕΝΟΣ.

Η Δευτέρα Παρουσία, καί η ανάσταση των νεκρών. έργο του μεγάλου Ρώσου αγιογράφου: Παύλου Ρουζένκο.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ AΓΝΩΣΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ. “Ωραιότερα μάτια δεν έχω δει στη ζωή μου”!

“Ωραιότερα μάτια δεν έχω δει στη ζωή μου”!

Πήγε κάποιος άφρων να κυνηγήσει μέσα σ' ένα αμπέλι  κι εκεί που έρριξε με το όπλο του τύφλωσε ένα παιδάκι. Οι γιατροί είπαν  στους γονείς του ότι δύο επιλογές είχανε, ή να αφαιρέσουν τους οφθαλμούς και να ζήσει τυφλό το παιδί, ή να τους αφήσουν και να πεθάνει από μόλυνση. Οι γονείς αποφάσισαν να βγουν οι οφθαλμοί και έτσι το παιδί μεγάλωνε τυφλό και στη συνέχεια  ζητιάνος ζούσε το υπόλοιπο της ζωής του. Σε κάποια πανήγυρη του Αγίου Διονυσίου ζήτησε να τον πάνε να προσκυνήσει τον Άγιο. Στη Ζάκυνθο υπάρχει η παράδοση όταν βγαίνει ο Άγιος σε λιτανεία να πέφτουν κάτω οι πιστοί για να περάσει από πάνω τους ο Άγιος. Έτσι, λοιπόν, έβαλαν και αυτόν τον άνθρωπο να πέσει κάτω για να ευλογηθεί από τον Άγιο. Κι όταν ένιωσε τον Άγιο από πάνω του, έπιασε τη λάρνακα, αγκάλιασε τα πόδια του Αγίου, και φώναζε:
”Δε σε αφήνω να φύγεις αν δε μου δώσεις τα μάτια μου”. Συνέχιζε να φωνάζει: “Δε σε αφήνω να φύγεις αν δε μου δώσεις τα μάτια μου”. 
 Πραγματικά εκείνη τη στιγμή έτρεξαν οι γύρω άνθρωποι να τραβήξουν τα χέρια του τυφλού από τη λάρνακα.  Αυτόπτης μάρτυρας το διηγείται, ( ο πατήρ Χρυσόστομος που το 2015 πέθανε 102 χρονών).  Έλεγε λοιπόν:
“Και τότε είδαμε ότι ο Άγιος δεν έδωσε μόνο όραση, αλλά έδωσε και μάτια. Δίδει στον αόμματο οφθαλμούς και όραση. Ωραιότερα μάτια δεν έχω δει στη ζωή μου”.
Πάντα πήγαινε στη γιορτή του Αγίου Διονυσίου ο π. Γεράσιμος και κάθε φορά μας έφερνε πολύτιμα δώρα, θαύματα του Αγίου δηλαδή. Τον βλέπω μπροστά μου και αναβιώνω ό,τι με αυτή τη διήγηση σκέφτηκα: 
“Πώς να ήταν άραγε εκείνα τα μάτια; Πόσο θα ήθελα κι εγώ να τα δω”!

π. Νικολάι Ραγκόζιν - 2. Πνευματικά παιδιά του


π. Νικολάι Ραγκόζιν-1 Οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο.


Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Ο Μοναχός Συμεών του Άθω.Τα κεφάλαια από το άλμπουμ: "Ο Άθως είναι η πύλη της αιωνιότητας" Λέγοντας για τον πόνο







Λέγοντας για τον πόνο


Η υπομονή είναι πάντα ένα χτύπημα της αυτοεκτίμησης. Κανείς δεν μπορεί ποτέ να είναι η πηγή του πόνου μας εκτός από τον εαυτό μας. Η ζωή πάντα ταπεινώνει τους υπερήφανους και ανακουφίζει τους ταπεινούς.

Ο πόνος μας απομακρύνει από αυτόν τον κόσμο των ψεμάτων και η χαρά είναι συνδεδεμένη με αυτό. Αυτή η ζωή είναι τώρα για μερικούς ανθρώπους - είναι η αρχή του Παράδεισου, και για άλλους - η αρχή της κόλασης. Ο Θεός έχει ακόμη και πόνο - στους βοηθούς του. Μια ψυχή που μπορεί να αποφέρει καρπούς καθαρίζεται από την ταλαιπωρία.

Αν στην πνευματική ζωή η καρδιά υποφέρει και πονάει, τότε καθαρίζεται. Αν πονάει κάθε μέρα, τότε σημαίνει ότι καθαρίζεται καθημερινά.

Ποιος πόνος είναι ο πιο πικρός; "Αυτοί που γεννιούνται από τις δικές μας αυταπάτες!" Έχασες; "Τότε, υποφέρετε!" Εάν υποφέρετε, τότε θα βρείτε μια διέξοδο!

Οι άγιοι υποφέρουν εθελοντικά, με δική τους ελεύθερη βούληση, και εμείς - ακούσια, με δικό μας λάθος. Είμαστε γεννημένοι για να υποφέρουμε, μαθαίνουμε από τα βάσανα, και σωζόμαστε  από τα βάσανα. Με χαρά, δέχεστε κάθε πόνο - αυτό είναι όλα  μια εκδήλωση της Αιώνιας Ζωής, την οποία δεν μπορούν να καταστρέψουν.




Οι διδασκαλίες του Συμεών του Άθω,





 Ζώντας στη γη, ζήστε όπως στον ουρανό - χωρίς καμία προσκόλληση και αδιάκοπη προσευχή.

Κάθε φορά προσευχηθείτε σαν να ήσαστε για πρώτη φορά ή προσεύχεστε σαν να είναι η τελευταία φορά.
 Δεν είναι πάντοτε δυνατό να σκεφτείς τον Θεό, αλλά πάντα μπορείς να  τον επικαλεστείς.

Είναι καλό να ζητάς τον Θεό  τη συγχώρεση των αμαρτιών σου, τότε οι σκέψεις της καταδίκης πηγαίνουν μακριά σαν να ήταν ξένες σε εσένα

Όλος ο πνευματικός αγώνας πηγαίνει για ταπεινότητα και υπομονή, και όταν έρθει η ταπεινοφροσύνη και η υπομονή, έρχεται η προσοχή και η προσευχή.

 Θέλετε να είστε έξυπνοι; «Μελετήστε τα βιβλία».
Θέλεις να είσαι καλός; "Προσευχηθείτε."
Ένα άτομο που δεν θέλει να κάνει καλό σε άλλους δεν το βρίσκει ο ίδιος. Αυτός που φιλοδοξεί στο καλό, μαζεύει πρώτα τους καρπούς του καλού.

Όπως ανάμεσα στα φυτά τα ζιζάνια αναπτύσσονται ταχύτατα,  ετσι και στον κόσμο: οι γρηγορότεροι είναι οι κακοί άνθρωποι - τα ζιζάνια. Και ο Θεός χρειάζεται πολλή δουλειά για να μεγαλώσει καλούς ανθρώπους.

Τα παιδιά αγαπούν τις  φυσαλίδες. Αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά στη ζωή, μπορείτε να δείτε ότι οι ενήλικες αγαπούν επίσης τις φυσαλίδες σαπουνιού των πράξεων και των χόμπι τους. Στο τέλος, αποδεικνύεται ότι όλη η ζωή είναι σαν μια μεγάλη φυσαλίδα σαπουνιού.


Η ψυχική κώφωση αναπτύσσεται σε μια ακάθαρτη καρδιά και παύει να ακούει τους ανθρώπους, ακόμα κι αν σε ένα τέτοιο άτομο οι άνθρωποι κραυγάζουν στο αυτί σας σε όλη τη διαδρομή.

Ο Μοναχός Συμεών του Άθω.Τα κεφάλαια από το άλμπουμ: "Ο Άθως είναι η πύλη της αιωνιότητας" Ο φόβος του Θεού και ο φόβος του ανθρώπου.




Ο φόβος του Θεού και ο φόβος του ανθρώπου.
Ποιος είναι ο φόβος του Θεού και ο φόβος του ανθρώπου;


Υπάρχει ο φόβος του Θεού και  ο φόβος του ανθρώπου. Ο  φόβος του Θεού είναι η ταπεινοφροσύνη, ο φόβος του ανθρώπου είναι δειλία.


Ο φόβος του ανθρώπου;

Εάν έχετε φόβο για τον άνθρωπο, τότε έχετε ματαιοδοξία. Αυτός που δεν έχει ματαιοδοξία, έχει απορρίψει τον άνθρωπο και είναι γεμάτος με θεία χάρη, αύξουσα από  μέτρο σε μέτρο. Ο φόβος του ανθρώπου είναι η ενέργεια της κοσμικής καρδιάς. Η κοσμική καρδιά είναι η καρδιά που κολλάει μαζί με τον κόσμο, η οποία, όπως μια αράχνη, η οποία υφαίνει τον ιστό  στη ζωή αυτήν. Αυτή είναι η καρδιά, στην οποία, αντί του αίματος, ρέει λάσπη από κακές σκέψεις.

Πώς να ξεπεραστεί ο φόβος;

Πολύ απλό - να είσαι ταπεινός. Με την ταπεινότητα, όλοι οι φόβοι και οι σκέψεις πνίγονται, όπως οι πέτρες σε έναν τεράστιο ωκεανό. Τότε θα μάθετε ότι η ταπεινοφροσύνη είναι αληθινό θάρρος. Ως εκ τούτου, ο φόβος είναι το αντίθετο του θάρρους. Αλλά όχι το θάρρος που μιλιέται στον κόσμο, αλλά το θάρρος της ταπεινότητας, που δημιουργεί την καθαρότητα της καρδιάς. Μια καθαρή καρδιά που έχει γνωρίσει το Άγνωστο και κρατάει τον Αόρατο, δεν έχει κανέναν φόβο για τον άνθρωπο, αλλά έχει το φόβο του Θεού, που μεταφράζεται σε αιώνια αγάπη σε αυτό.


Τι προκαλεί θάρρος;

Με ασταμάτητη προσευχή! Η κόπωση και η αδυναμία, ο φόβος και η δειλία τρέχουν από την αδιάκοπη προσευχή. και το θάρρος, η σταθερότητα και η αγνότητα παγιδεύουν την καρδιά, η οποία έχει αποκτήσει αδιάκοπη προσευχή, μια άφθαρτη πνευματική θωράκιση.

Πώς να μάθετε να κρατάτε συνεχώς την προσευχή;

Είναι απαραίτητο να μην επιτρέψετε τον φόβο και τη δειλία να σπάσουν το φρούριο του πνεύματός σας. Να  μιμείστε  τους έμπειρους, που  αγωνίζονται, ως  πολεμιστές του Χριστού, οι οποίοι χωρίς φόβο πηγαίνουν  οπουδήποτε είναι επικίνδυνα, και χωρίς αδιαφορία είναι εκεί όπου είναι δύσκολα.

Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους που εμπιστεύονται το μυαλό τους να διεισδύσουν σε πνευματικά πράγματα και να κατανοήσουν τους νόμους του πνευματικού κόσμου. Αλλά είναι καλύτερο να το κάνουμε κατά τη διάρκεια της ζωής, πριν την  στιγμή του θανάτου.




Ένας γέροντας στο Άγιο όρος είπε στους προσκυνητές:






 Μάθετε να μεγαλώνετε την αγάπη.

 Όλα τα υπόλοιπα είναι χειρότερα από το θάνατο.

Η εμπιστοσύνη στον Θεό και η αγάπη στους ανθρώπους κάνουν την ευημερία μας μόνιμη.

 Είναι άθλιο θέαμα,  η αναγκαστική υπακοή κη προσευχή με δύναμη, όχι δάκρυα στη  θλίψη, που είναι από το διάβολο.

Το να κλαις για τις αμαρτίες του με πίστη στην αγάπη του Θεού είναι καλό.

Αλλά φωνάζοντας γιατί  νοιώθεις προσβλημένος - αυτό θέλει ο διάβολος.

Συχνά ο διάβολος κατακλύζει ένα άτομο με απελπισία και βγαίνει νικηφόρος.

Ζείτε απλά ως παιδί στην αγκαλιά του πατέρα του.

Η εμπιστοσύνη στο Θεό είναι μια διαρκής προσευχή, έχοντας καλούς καρπούς.


Η  απελπισία είναι από τον  διάβολο. Μη λέτε: "Αυτό που μου συνέβη τώρα, δεν θα αλλάξει", αλλά δεσμευτείτε  στον Θεό και εμπιστευτείτε  το Θεό.

Ο Μοναχός Συμεών του Άθω.Τα κεφάλαια από το άλμπουμ: "Ο Άθως είναι η πύλη της αιωνιότητας" Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΖΩΗ




1. Η αγάπη για τον γείτονά σας περιορίζεται από το πόσο κάθε άνθρωπος αγαπά τον εαυτό του

2. Υπάρχει αγάπη που επιπλέει ελεύθερα στον ουρανό. Αυτή η αγάπη ζεσταίνει την ψυχή. Και υπάρχει μια αγάπη που διαλύεται στις καθημερινές υποθέσεις. Αυτή η αγάπη φέρνει ζεστασιά στην οικογένεια.

3. Ακόμη και κάποιος που είναι πολύ μακριά στέκεται δίπλα-δίπλα, αν είναι στην καρδιά σας. Ακόμη και εκείνος που βρίσκεται κοντά είναι μακριά, αν οι σκέψεις σας είναι μακριά από αυτόν .

4. Η πραγματική αγάπη είναι διαφορετική από τη χρυσή, καθώς όταν την εγκαταλείπετε, γίνεται όλο και περισσότερη.

5. Μην παραπονεθείτε ποτέ για το χρόνο! Γιατί γεννηθήκατε για να τον κάνετε καλύτερο.

6. Αφήστε τον εαυτό σας να είναι ο εαυτός σας και τους άλλους να είναι διαφορετικοί

7. Για μια καταφατική απάντηση, αρκεί μία μόνο λέξη «ναι». Όλες οι άλλες λέξεις έχουν εφευρεθεί για να πουν "όχι".

8. Πιστεύεται ότι η επιτυχία έρχεται σε εκείνους που σηκώνονται νωρίς. Όχι, η επιτυχία έρχεται σε εκείνους που σηκώνονται με καλή διάθεση!

9. Ο σοφός παραμένει σιωπηλός, ο έξυπνος μιλάει και ο ανόητος ισχυρίζεται.

10. Εάν έχετε ένα ρολόι, θα γνωρίζετε ξεκάθαρα την ώρα. Αν έχετε δύο ρολόγια , δεν θα γνωρίζετε ποτέ την ακριβή ώρα.

11. Όταν λέμε ότι κάτι δεν είναι αληθινό, πρακτικά  πάντα σημαίνει ότι δεν μας αρέσει.

12. Εκείνος που κραυγάζει είναι δύσκολο να ακούσει

13. όποιος δεν καταλαβαίνει το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει

14. Δεν μπορείτε να βρείτε ευτυχία στο γάμο, αν δεν την φέρατε  μαζί σας

15.  Υπάρχουν πράγματα που καταλαβαίνουμε αμέσως. Υπάρχουν πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε, αλλά μπορούμε να καταλάβουμε. Επιπλέον, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθούμε.

16. Ακριβώς επειδή κάποιος δεν σας αγαπά όπως εσείς θέλετε, δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπάει με όλη του την καρδιά

17. Ίσως σε αυτόν τον κόσμο, είστε μόνο ένας άνθρωπος, αλλά για κάποιον είστε ολόκληρος ο κόσμος

18. Μη χάνετε χρόνο σε ένα άτομο που δεν θέλει να το ξοδέψει μαζί σας

19. Ίσως ο Θεός θέλει να συναντήσουμε τους λάθους ανθρώπους πριν συναντήσουμε αυτόν τον άνθρωπο. Έτσι, όταν αυτό συμβαίνει, είμαστε ευγνώμονες. 

20. Θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που θα σας βλάψουν. Είναι απαραίτητο να συνεχίσετε να πιστεύετε στους ανθρώπους, απλά να είστε λίγο πιο προσεκτικοί

21. Γίνετε καλύτεροι και καταλάβετε ποιοι είστε πριν συναντήσετε ένα άλλο  άτομο και  που ελπίζετε ότι θα σας καταλάβει

22. Μην ασκείτε τόση προσπάθεια. Όλα τα καλύτερα συμβαίνουν απροσδόκητα

23. Βοηθήστε τους άλλους όταν είναι δυνατόν.

24. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, τουλάχιστον να μην βλάψετε άλλους.


25. Ένα ξέγνοιαστο μέρος μπορεί να είναι μόνο στην καρδιά, όταν ο Κύριος είναι μέσα σου.